Gebruikerswaardering: 4 / 5

Ster actiefSter actiefSter actiefSter actiefSter inactief
 

Enkele aanhalingstekens zijn voor gedachten; dubbele aanhalingstekens voor uitgesproken tekst

Lees HIER voor deel 1

Ik liep naar mijn les en zag daar Mira staan. Mira is het knapste meisje van de klas. Ze heeft echt grote borsten, een lekkere kont en zeker niet onbelangrijk, een zeer mooi gezichtje. Ik wou haar al langer, maar durfde niet omdat ik bang was om afgewezen te worden. Nu zou ik er echter gewoon voor kunnen zorgen dat zij mij wilde. 

‘Ik wil dat Mira me in de ogen kijkt en hopeloos verliefd wordt.’

Mira draaide zich om en onze blikken ontmoetten elkaar. We keken elkaar intens in de ogen. We keken naar elkaar voor een fractie van een seconde die als minuten aanvoelde. Ze had zo’n verschrikkelijk mooie ogen. 

Ik wist dat haar vriendengroep oneven was dus er moest bij elke les iemand anders apart zitten. Dit bracht een nieuw plannetje in mij naar boven. 

‘Ik wil dat Mira naast mij komt zitten’. 

Ik zat tijdens deze les namelijk achter 2 van haar vriendinnen, dus zo vreemd zou het niet zijn.

We gingen de klas binnen en Mira kwam naast mij zitten. Toen ze ging zitten raakte ze met haar hand mijn schouder aan, wat een teken was dat mijn wens was uitgekomen, ze was verliefd op me geworden. Ze draaide zich naar achteren, haar borsten tegen mijn arm drukkend, om een pen te nemen. Ze draaide zich weer om, keek me in de ogen en likte haar lippen. 

“Hoe gaat het?”, vroeg ze.

“Wel ok, met jou?”

“Ook goed hoor.”

Toen kwam Emma binnen, ze keek me aan. 

“Bonjour classe”. En we waren vertrokken voor 50 minuten slaapwekkende materie.

Na de lessen die dag, waar Mira nog 2 keer naast me zat, liepen we naar de fietsenstalling. Ik pakte mijn fiets en ging naar buiten. Mira kwam net achter me en riep mijn naam. Ik stopte even en vroeg wat er was.

“Heb je nog even tijd?”

“Wat is er?”

“Ik leg het je straks wel uit, kom je even?”

Ik tikte mijn beste vriend op de schouder en deed teken dat ik weg moest omdat Mira iets moest vragen. Hij deed teken dat ik hem moest laten weten wat ze te zeggen had. Ik draaide me om en volgde Mira naar het park. Daar was het rustig zodat we rustig konden praten.

“Wat is er nu?”, vroeg ik. Natuurlijk wist ik wel wat ze wou vragen.

“Ik weet niet goed hoe ik dit moet zeggen.”

“Oei, doe maar rustig.”, zei ik.

“Ik weet niet waar te beginnen.”, stamelde ze.

“Gewoon bij het begin, wat is het langst geleden?”

“Wel dat is dus het vreemde, niets is lang geleden.”

“Dat ga je moeten uitleggen.”, zei ik. Ik moet wel bekennen dat ik me een beetje slecht voelde omdat ik haar aan het lijntje hield. Maar anders zou ze me compleet afblokken dus ik speelde het allemaal mee.

“Het begon dus eigenlijk allemaal vanmorgen. Toen we bij frans aan het wachten waren. Onze blikken kruisten en ik weet niet hoe het komt, maar…’ Ze begon te stamelen.

“Maar?”, herhaalde ik.

“Ik ben hopeloos voor je gevallen. Ik keek je in je ogen en ik werd hopeloos verliefd.”

“WOW!”, zei ik gespeeld geschrokken.

“Ik snap dat dit vreemd overkomt, en als je me niet wilt snap ik dat, maar ik vond dat je het recht had om te weten wat ik voor je voel.”

“Ik weet niet wat ik moet zeggen, je overvalt me een beetje.”

“Sorry.”, zei ze en ze maakte aanstalten om weg te gaan.

“Neen Mira wacht!”, zei ik. “Ik heb al heel lang een enorme crush op jou. Ik dacht dat ik helemaal geen kans maakte bij jou. Je bent het mooiste meisje van de klas.”

“Echt?”

“Ja echt.” Ik boog me naar haar toe en kuste haar teder op haar lippen. Ze trok aan mijn schouders zodat we achterover op het gras vielen. Ik vond dit natuurlijk niet erg, zo op haar grote borsten. Ik bedacht me wel dat het voor haar misschien niet zo comfortabel was dus klemde ik haar vast en rolde om zodat zij nu op mij lag. We kusten alsof ons leven er van af hing. Mijn handen gingen naar haar kont en ik kneep er eens in. Dit was als een droom die uitkwam. Ik was aan het kussen met het meisje waar ik al zo lang verliefd op was. Ik onderbrak onze kus en zei dat het park misschien niet de beste plek was.

“We kunnen naar mij thuis gaan,”, zei ze, “dat is niet zo ver.”

We stonden recht en liepen naar onze fietsen. Ik legde mijn arm rond haar middel en kuste haar nog eens. Mijn dag kon niet meer stuk.

Lees HIER voor deel 3

Ik hoop dat jullie er allemaal van genieten. Er komt natuurlijk nog veel meer aan. Als je een ideetje hebt, laat dat dan zeker achter.  

Plaats reactie


Beveiligingscode
Vernieuwen